M. Bouix. Vie de Sainte Thérèse, p. 301.
Epiphan., Haeres, XXX, 14. – Preuschen, 10; 111.
Hieronym., Comment, in Jes. XI, 2. – Preuschen, 4, 107 – Resch, Agrapha, 234.
W. Bauer, 134. – Resch, 225. – Hilgenfeld, Nov. Test. extra canon. tecens, 2, IV, 15.
Justin., Dial., с. 88. – Resch. 224.
Греческое (в оригинале отсутствует надпись. – Прим редактора)
может иметь два смысла «на Него» и «в Него»; но что здесь, у Марка, оно имеет этот второй смысл, видно по Эбионитскому Евангелию: «Дух нисходящий и входящий в Него». – W. Bauer, 117–118.
Orac. Sibyl, IV, 7. Lactant., Divin, instit., IV, 15, 3.
Resch, 344–345.– W. Bauer, 121.
Joh. Weiss. Das älteste Evangelium, 1903. S. 133.
W. Bauer, 124.
Justin., Dial., с. 88.
Plutarch., de immortalit. anim., ар. P. Foucart, Les Myst ères d'Eleusis ed. 1893, p. 56.
Acta Thomas, с. 27, 49, 50. – Henneke, I, 270.
W. Bousset. Hauptprobleme der Gnosis, 1907. S. 66.
Достоевский, Братья Карамазовы, ч. III, кн. XI, гл. 9, Черт. Кошмар Ивана Федоровича.
E. Stapfer. La mort et la résurrection de Jésus-Christ, 1898, p. 332.
Origen., Homel., XXIX, in Luc. – W. Bauer, 142. – Три искушения на Горе – только три образа всех остальных, бесчисленных.
Достоевский, Братья Карамазовы, кн. V, гл. 5. Великий Инквизитор.
Pseudo-Clement., XIX, 2; XI, 35. – Henneke, I, 4–5.
Joseph., Ant. XX, 106, 107; Bell. Jud., II, 224.
Joseph., Ant. XV, 412. – Osk. Holtzmann, Leben Jesu, 115.
Origen., in Johann., II, 6. – Hieron., in Mich., VII, 6; in Jes., XL, 12 in Esech., XVI, 13. – Resch, 238–241. – «Великая гора» Искушения, в действительности, кажется, не Фавор, а Ермон: Фавор – гора не «великая» – около 300 м и с вершиной обитаемой в те дни, занятой римской крепостью.
Henneke, II, 28.
Justin., Dial. с. Tryph., 103. – Preuschen, 26, 124.
Pesicta (Talm.) ар. Keim, I, 564: «ait Satan: Domine, permitte me tentare Messiam et ejus generationem».
Heracl., Fragm. 8:

, «противоборствующее – соединяющее», «противоположное – согласное».
A. Arnal. La personne du Christ, 1904, p. 33–43. – Thomasius, Christi Person und Werk, II, Theil, Die Person des Mittlers. – Schleiermacher, Der christliche Glaube, paragr. 93.
«Сорокадневная» гора Искушения, Quarantana средних веков, нынешний dschebel Karantal, находится в горной пустыне Иудеи, к западу от Иерихона, на северном конце ущелья wadi Kilt, древнего Krith. Здесь, уже в IV веке, в память об искушении Господа, спасались христианские отшельники. С точностью, однако, нельзя определить место искушения: кроме dschebel Karantal'я указываются и другие горы: Ras et-Tawil, к востоку от Михмаса (1 Цар. 13, 18) и dschebel Muntar, у Марзабы, с чьих вершин открывается вид почти на всю Св. Землю от Ермона до Мертвого моря. – Dalman, 105–107. – Soden, Reisebriefe aus Palestina, 1901. S. 92–94. – P. Rohrbach. Im Lande Jahwes und Jesu, 1911. S. 197–198.
Ис. 40, 51.
Enoch., 90, 33.
Мк. 16.
Лк.4, 2.
Мт. 4, 3.
Мт. 4, 8, 4.
Из неизвестного Евангелия, «Воспоминания Апостолов»:

Just., Dial. с. Tryph., 125, 354D.
Два стиха, Мт. 4, 5 и Лк. 4, 9, соединены.
Слиты стихи Мт. 4, 6 и Лк. 4, 9.
Лк. 4, 7.
Мт. 4, 8.
Enoch., VI, 6.
Откр. 1, 13–15.
Эти кощунственные слова влагают присциллиане-гностики в уста самому Господу: verbo illusi cuncta et non sum illusus in totum. – August., epist., 287, ad Ceretium, Opp. T. II, col. 644. – Henneke, II, 529.
Мт. 4, 9; Лк. 4, 5–7.
Мт. 4, 10; Лк. 4, 13; Мт. 4, 11.
Мк. 1, 13.
Ио. 1, 42.
В Церкви Восточной – Андрей Первозванный.
Ио. 1,41.
Ио. 1,44; 21, 2.
Ио. 1,47–51.
Лк. 4, 14; Мт. 4, 17; Мк. 1,15.
Ireneus, adv. haeres., I, 25.
August., de trinit., VIII, 5: qua fuerit ille facie nos penitus ignoramus.
August., 1. с., VIII, 4: dominica facies innumerabilium cogitationum diversitate variatur et fingitur.
E. v. Dobschütz, Christusbilder, 1899–1909, 63. – Antonin Martyr., Itiner. Hierosolym., ed. Geyer, 1898.
Легенда IX века, в творениях каноника Николая Маниакутийского, Nicolaus Maniacutius. – Dobschütz, 67.
Dobschütz, 249.
Clement Alex., adumbr. in epist. I Joh.
Henneke, Handbuch zu den N. T. Apokryphen, 1904, I, 524. – Origen., Tractat. XIV, ed. Bat., 154. – W. Bauer, Das Leben Jesu im Zeitalter der N. T. Apokryphen, 1909. S. 40.
Acta Joh., с. 89; 93. – Henneke, Die N. T. Apokryphen, II, 185; Handbuch, 524.
Acta Joh., c. 93. – Henneke, I, 186.
Acta Joh., с. 90–91. – W. Bauer, 153.
Acta Joh., с. 92. – Henneke, I, 186.
Pistis Sophia, c. 61. – Henneke, I, 102. – Д. Мережковский, Иисус Неизвестный I т., II ч. Жизнь Иисуса Неизвестного, гл. II, Утаенная жизнь, XXIV–XXVI.
PS. Matt., с. 42. – Henneke, II, 524.
Тургенев, Стихотворения в прозе. – Христос (1878).
Тютчев, Стихотворения.
Orig., contra Cels., VI, 75. – E. Preuschen, Antilegomena, 1901. S. 43, 138.
Johan. Damasc., Opera ed. Lequiem, t. I, p. 631. – R. Hase, Geschichte Jesu, 1876. S. 259. – G. A. Müller, Die leibliche Gestalt Jesu Christi, 1909. S. 45.
Acta Joh., с. 73, 74. – Acta Thomae, с. 80, 149, тоже прославляют красоту Иисуса. – W. Bauer, 312.
Clement. Alex., Strom., II, 5, 21.
Origen., с. Cels. VI, 75.
Just., dial. с. Tryph. XIV, 36; 85; 88:

Th. Keim. Geschichte Jesu, 1871. S. I, 460.
Clement. Alex., Paedag. Ill, I, 3. – Keim, I, 460.
Jren., adv. haeres., IV, 32, 12. – G. A. Muller, 36.
Tertul. de carne Christi, с. 9. – W. Bauer, 312.
Acta Petri, с. 20. – Henneke, II, 522.
Acta Joh., с. 96, 99. – Henneke, I, 187. – August, epist. 237, ad Ceretium. – Henneke, II, 529.
Orig., comment, in Matt. 100. – W. Bauer, 314.
K. Hase, 259.
Acta Thomas, с. 48, 153. – W. Bauer, 513. – Henneke, I, 286.
Clement. Alex., Strom, l, 19, 94. – Tertul., de oral, с. 26. – A. Resch, Agrapha, 1906. S. 182.
Acta Joh., с. 88, 93. – Henneke, I, 185. – W. Bauer, 314.
J. Aufhauser, Antike Jesus-Zeugnisse, 1925. S. 43. – Hase, 259.
Codex Vaticanus, ap. Hase, 259.
Nicefor Kallist., Hist. Eccl., I, 40.
Harnack. Das Wesen des Christentums, 1902. S. 33.
Lagrange, Marc, 173. – M. Brückner, Das fünfte Evangelium, 1910. S. 7.
Soden, Reisebriefe aus Palestina, 1909. S. 57. – H. Guthe, Cerasa 1919.